×

اطلاعات "Enter"فشار دادن

  • تاریخ انتشار : 1401/08/11 - 15:06
  • بازدید : 1326
  • تعداد بازدید : 1213
  • زمان مطالعه : 7 دقیقه
به مناسبت 8 ربیع الثانی سالروز میلاد یازدهمین اختر تابناک امامت و ولایت امام حسن عسکری(ع)

امام حسن عسکری(ع) فرمود: «‌کسی که در مقابل مردم بی باک باشد و رعایت مسائل اخلاقی و حقوق مردم را نکند، تقوای الهی را نیز رعایت نمی‌کند.»*

امام حسن عسکری(ع) فرمود: «فقیهی که خویشتن دار، حافظ دین، مخالفت هوای نفس و مطیع امر مولایش باشد، عوام (توده مردم) باید از او تقلید کنند و این صفات در همه فقها نیست بلکه در بعضی از فقها هست.»

امام حسن عسکری(ع) فرمود: «فقیهی که خویشتن دار، حافظ دین، مخالفت هوای نفس و مطیع امر مولایش باشد، عوام (توده مردم) باید از او تقلید کنند و این صفات در همه فقها نیست بلکه در بعضی از فقها هست.»

به گزارش مفدا بهشتی- «آیا چنین می‌پندارید که شما را (بدون آزمایش) به حال خود رها می‌کنند در صورتی که هنوز خدا معلوم نگردانیده که از شما چه کسانی اهل مجاهده‌اند و جز خدا و رسول و مؤمنان را هرگز دوست خود و همراز خویش نگزیده‌اند، و خدا از همه کردار شما آگاه است. 16توبه»

وظیفه‌ی مسلمانان، در برابر دشمنان خارجی جنگیدن و در برابر دشمنان داخلی، حفظ اسرار و رازداری است. دادن اسرار و اطلاعات به بیگانگان و آنان را مَحرم اسرار دانستن، حرام و نشانه‌ی ضعف و بی‌ایمانی و مورد هشدار و توبیخ است. اگر اسرارتان را به بیگانه گفتید، خدا می‌داند و به حساب شما می‌رسد و کسانی در آزمون ایمان موفّقند که اسرار جامعه اسلامی را جز با خدا و رسول و مؤمنان واقعی در میان نگذارند.

از امام حسن عسکری(ع) پرسید: «در آیه‌ی ...وَلَمْ یَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَا رَسُولِهِ وَلَا الْمُؤْمِنِینَ وَلِیجهً...» معنای (وَلِیجَةً) چیست؟»2

امام فرمود: «کسی که به جای امام حق قرار می‌گیرد.»

هنوز حرف امام تمام نشده بود که یادش آمد معنی مؤمنین را هم نمی‌داند.

امام بعد از این که جواب سؤال اولش را داد، لحظه‌ای مکث کرد و ادامه داد: «مؤمنین ماییم. همان کسانی که برای مردم از خدا امان می‌گیرند.»

و این سخن خداوند متعال، اشاره به اوست که:«عزّت، از آنِ خدا و پیامبرش و مؤمنان است»، مؤمنان، علی(ع) و عترت اویند. پس عزّت، از آنِ پیامبر(ص) و عترت است، و پیامبر(ص) و عترت، تا پایان روزگار، از یکدیگر جدا نمی شوند. آنان، سرِ دایره ایمان و قطب هستی اند.3

هستی و برنامه‌های آن، هدفدار است. انسان‌ها و آینده‌شان، رها شده نیستند، پس باید از دنیای خیال بیرون آمد و واقع‌بین بود که خداوند از وضع مردم آگاه است و نیازی به آزمودن ندارد، ولی امتحان، یک سنّت الهی است برای کشف حقیقت و شکوفا ساختن استعدادهای نهفته ی بندگان و نیز «اتمام حجت» به آنان.

از آنجا که زمین هرگز نباید از حجت و ولی خدا خالی باشد 8 ربیع الثانی (سال 232 ه.ق) یازدهمین ولی خدا و سیزدهمین اوتاد3 از ستون نور در مدینه منزل امام هادی(ع) طلوع کرد مادرش حُدیث، زنی عالم بود و از هر پلیدی بیرون کشیده شده بود. (پس از شهادت امام حسن عسکری(ع) مادرشان همچون زینب کبری(ع) برای مدتی حامل اسرار امامت و پناه و دادرس شیعیان بود.)

با گونه های سرخ و سفید، پیشانی گشاده و چشم درشت و سینه ی پهن چهره زیبایش همچون ماه شب چهارده می درخشید او را حسن نام نهادند و چون از 4 سالگی در محله عسکر سامرا بودند لقب معروفشان عسکری است و دیگر القابشان الزّکی، الصّامت، الهادی، الرّفیق، النّقی و کنیه ایشان ابومحمد است.

در زمان حکومت معتز و معتمد و المهتدی عباسی زندگی کردند و پس از شهادت پدرشان امام هادی(ع) در 22 سالگی به امامت رسید و به مدت 6 سال امامت شیعه را بر عهده داشت.

قریب به 391 معجزه و کرامت از ایشان سر زده است. هر چندروز یکبار امام(ع) را به دربار احضار می کردند. یک روز که حضرت را احضار نمودند جمعی از شیعیان برای دیدن امام آمده بودند؛ از جمله آنان جوانی بود که از مدینه برای تحقیق در امامت حضرت آمده بود. ولی امام پیام داده بود کسی بر من سلام نکند و سخن نگوید. پس آن جوان پریشان بود چه این که پیامبر(ص) فرموده بود: «هر فردی که بمیرد در حالی که امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلی مرده است.» پس هنگامی که امام به آن جوان رسید ایستاد و فرمود: «تو غفاری هستی؟ مادرت حمدویّه چه می کند؟» جوان گفت: «خوب است.» امام رفت و جوان خوشحال بود و می گفت: «مشکلم را حل کرد چون کسی نمی دانست که من از نسل ابوذر غفاری هستم و نام اصلی مادرم حمدویّه است و حال این که این اولین بار است که او را دیده ام.»4

امام با زبان های گوناگون سخن می گفت و با غلامان خود از ترک و رومی و صقالی (محله ای بین بلغار و قسطنطنیه) به زبان خودشان سخن می گفت.

و همچنین حضرت را در قفس شیران انداختند اما حضرت بی اعتنا و با طمأنینه مشغول نماز شدند و شیرها دور حضرت حلقه زدند.

(ابوهاشم گوید حضرت مشغول نوشتن نامه ای بود که وقت نماز داخل شد پس حضرت برای اقامه نماز آماده شدند ولی قلم همچنان به نوشتن ادامه می داد.)

به علت فراوانی جمعیت میلیونی شیعه و فراوانی پول در دست امام و تحرکات اجتماعی– سیاسی امام در قالب تشکیل حوزه های علمیه بطوریکه امام 263 نفر شاگرد داشتند. 5 همچنین تالیف کتاب و نامه های سیاسی و فرزند مهدی(ع) از او، حضرت از سن 15 سالگی سر از زندان های بنی العباس درآورد و تحت فشار بود طوریکه 5 سال آخر عمر شریف خود یعنی تقریبا دوره امامت خود را در زندان به سر برد.

امام حسن عسکری(ع) برای آماده کردن شیعیان جهت غیبت امام زمان(عج) از پشت پرده با شیعیان سخن می گفت و فقط خود را به خواص نشان می داد.

شخصی پرسید: «جانشین شما کیست؟»

امام داخل اتاقی رفت. وقتی برگشت پسر بچه‌ای روی شانه‌اش بود. موهای سیاه و پیچیده. لب‌های غنچه‌ای قرمز، ابروهای کشیده، شبیه خودش، از او زیباتر ندیده بود.

پرسید: «اسمش چیست؟»

گفت: «هم اسم جدم رسول‌الله! ولی او غایب می‌شود، نمی‌بینندش. مثل خضر و ذوالقرنین، مدت زمان زیادی طول می‌کشد. وقتی بیاید آرامش با خودش می‌آورد. زمین را پر از عدل می‌کند، بعد از آن که ظلم همه‌جا را گرفته باشد.»

نامه‌ای نوشت برای دوستان خاصش. درباره‌ی غیبت پسرش. برای ابن‌بابویه نوشت:

«آن زمانی که همه‌جا را ظلم می‌گیرد، از خدا صبر بخواهید. برای فرجش دعا کنید. جدم رسول‌ خدا هم گفته بهترین عبادت انتظار فرج است. وقتی می‌آید با خودش خوشی می‌آورد، بعد همه‌ی مشکلات و ناراحتی‌ها تمام می‌شود. پس منتظر باشید تا ظهور کند.»

میلاد امام حسن عسکری(ع) پدر بزرگوار منجی دنیا حضرت حجت ابن الحسن(ع) مبارک باد.

پی نوشت ها:

*) بحارالأنوار، ج. ۶۸، ص. ۳۳۶

1) وسایل الشیعه ج 18 ح 20

2) وَلِیجَةً: ولوج: در اینجا، همراز و محرم اسرار و مشاور است که به راز و اسرار انسان وارد و آگاه می ‏شود. (در صدر اسلام افرادی با بیگانه ارتباط داشتند) طبق روایات متعدّد، مراد از مؤمنانی که می‌توانند مَحرم اسرار باشند، رهبران آسمانی می‌باشند. تفسیر نورالثقلین جلد 3 - صفحه 391

3) اوتاد= کوهها همچون میخ، چند برابر آنچه در بیرون‌اند، در دل زمین فرورفته‌اند، تشبیه کوه به میخ، از معجزات علمی قرآن است. عدّه مُعیّنی از مردان خدا هستند که جهان، به وجود آنها برپاست و هیچ گاه از وجود آنها، خالی نمی شود. امام باقر(ع) نیز می فرماید: «ای مردم! خداوند، اهل بیت پیامبرتان را به کرامت خویش، مفتخر ساخته است، و با هدایتش، عزّتشان بخشیده است و آنان را برای دین خود، برگزیده است و به دانش خود، برتری شان داده است و دانش خویش را به آنها سپرده و نگهبان آن، قرارشان داده است و از غیب خود، آگاهشان ساخته است. ستون های دینِ او و گواهی دهندگان بر او، میخ های زمین او و بر پا دارندگان فرمان او هستند. پیش از آن که چیزی را بیافریند، آنها را به صورت سایه هایی در سمت راست عرشش آفرید، و در علم او، برگزیده بودند.» (بحارالأنوار: ج ۲۶ص ۲۵۵ح ۳۰)

4) بحار الانوار ج 50 ص 269

5) علامه قزوینی در کتاب الامام الحسن العسکری من المهد الی اللحد ص5

انتهای خبر

کد خبرنگار: 110217

 

  • گروه خبری : معاونت,آرشیو اخبار,ارشیو اخبار
  • کد خبر : 122333
کلید واژه

نظرات

0 تعداد نظرات

نظر

متن استاتیک شماره 39 موجود نیست