مدال آور طلای روبیک ماده سرعتی تیمی در نخستین جشنواره ورزش های همگانی مجازی
بانوان دانشگاه هم شایسته کسب مدال های بیشتری در این دوره از مسابقات بودند
پرهام سعیدنیا دانشجوی رشته ایمنی صنعتی دانشگاه است. وی به همراه برادر دوقلوی خود پارسا سعیدنیا از سنین نوجوانی به ورزش روبیک روی آورده اند و از همان سنین در این ورزش خوش درخشیده اند. به طوری که رکورددار حل مکعب روبیک با چشمان بسته در کشور شدند و توانستند رتبه های بسیار خوبی را در کارنامه کاری خود ثبت کنند.
به گزارش روابط عمومی معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه، از افتخار آفرینی اخیر این دانشجوی فرهیخته دانشگاه می توان به دریافت مقام اول روبیک ماده سرعتی تیمی در نخستین جشنواره ورزشهای همگانی مجازی دانشجویان علوم پزشکی سراسر کشور اشاره کرد. به همین مناسبت روابط عمومی معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه ضمن عرض تبریک به این دانشجوی توانمند، در ادامه نظر شما را به خواندن این مصاحبه جذاب جلب می کند.
. چگونه شد که به ورزش روبیک علاقه مند شدید؟ در خصوص سابقه فعالیت در این ورزش هم توضیح دهید.
دوران راهنمایی بودیم که از مدرسه یک مکعب روبیک جایزه گرفتیم. یادم می آید برای حل آن سه ماه وقت گذاشتیم و موفق نشدیم. بعد از این مدت، به دنبال روش حل این معمای جذاب و سخت رفتیم و اول پارسا یاد گرفت که تماماً روبیک را حل کند. بعد از پارسا من هم با کمکش یاد گرفتم و با احتساب آن روزها، امسال حدوداً ده سال می شود که من در این ورزش فعالیت حرفهای دارم و در حال حاضر در چندین آیتم موفق به شکستن رکورد کشوری بودم.
. کمی در خصوص این دوره از مسابقات با این شکل از برگزاری توضیح دهید؟
برگزاری مسابقات به شکل مجازی ایده جالبی بود. واقعیت انتظار داشتم مسابقات با کیفیت پایین تری برگزار شود اما با سنجش تمام جوانب، مسابقات به شکل مطلوبی برگزار شد. داوری و نظارت هم دقیقا شبیه به مسابقات حضوری با کیفیت قابل قبولی به انجام رسید.
. آیا پیش از این سابقه شرکت در مسابقات به شکل آن لاین و مجازی را داشتید؟
خیر اولین تجربهام بود.
. با توجه به شرایط حاضر، مجازی برگزار شدن مسابقات را امکان و فرصت می دانید، یا تهدید؟
مسلماً فرصت است. به این شرط که داوری و نظارت بدون عیب صورت بگیرد. یکی از مزایای این شکل از مسابقات، کمتر بودن استرس شرکت کننده ها و خصوصاً تازه واردهای این عرصه است. همچنین زمانبندی این نوع مسابقات ساده تر و دقیق تر از مسابقات حضوری هست(البته به نظر من).
. آیا به فعالیت های دیگری به غیر از ورزش روبیک هم می پردازید.
به همراه برادرم و به تازگی علاقهمند به برنامهنویسی کامپیوتر شدم و تلاش زیادی در این زمینه داریم که این تلاش و کوشش ها ما را یاد همان دوران ۱۳ سالگیمان می اندازد.
. از مسوولین در راستای حمایت از شما، چه انتظاری دارید؟
شاید این حرف خیلی مرتبط با من نباشد ولی دوست داشتم به این موضوع اشاره کنم. به نظرم این دوره به بانوان دانشگاه کمی کم توجهی شد و کمی دیرتر از دانشگاه های دیگر اقدام به مربیگیری و شروع تمریناتشان شد. با توجه به توانایی های دو شرکت کننده خانم دانشگاه، من حس می کنم اگر یک ماه زودتر این اقدامات انجام می شد، بانوان دانشگاه هم میتوانستند مقام آور باشند.
مصاحبه: آهو ضرغامی
کارشناس روابط عمومی

نظر