اندیشه دانشجویان؛ جایی که تیر دشمن هرگز بدانجا راه نخواهد یافت، جایی که حیات خرد در آن جاری است؛ بنای دانشگاه تخریب میشود و دانشجویان جانشان را در راه حفظ سنگر علم هدیه خواهند کرد، اما چراغ علم هیچ‌گاه خاموش نخواهد شد.و دانشجو؛ همانکه در ظلمات این روز ها راهی خواهد یافت برای رسوایی روشنفکر نمایان سفاک
اما حمله به مراکز درمانی؛بیمارستان سنگر جنگ و بیمار أداة جنگی نیست. اینجا جایی است که پرستاران در شب‌های سیاه بیماری، چشم‌به‌راه صبح سلامت بیماران می‌مانند، و پزشکان با دستانی لرزان اما با ایمان،پیکر تپنده‌ی جان را از مرگ نجات می‌دهند.حمله به این مراکز، تجاوز به خود حیات است.هنگامی که به دانشگاه های علوم پزشکی حمله می‌شود، تیر به سوی درمانگر می‌رود،گلوله ها به سوی بیماران بی دفاع پرواز می‌کنند،و آتش به سوی تخت‌ های بستری روانه میشود.این است کمک بزرگی که از آن دم می‌زنند؛ همان جنایت خوش رنگ و لعاب.

چرا باید مجازات یک جنگ، بر دوش بی گناهان باشد؟ حمله به غیرنظامیان، یعنی فراموشی تمام انسانیت.آسیب زدن به مردمی که هیچ سلاحی جز قلب مهربانشان ندارند، نشان از این دارد که شما حتی به امید زندگی نیز رحم نکرده‌اید.
️ما دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی اعلام می‌داریم:
هر بمبی که به سوی دانشگاه می‌رود، به نام تاریخ، محکوم است.
هر آتشی که به سوی بیمارستان شعله‌ور می‌شود، در پیشگاه وجدان بیدار بشریت، محکوم است.
و با این قلم برائت می‌جوییم از هر کشور و هر رژیمی،که حتی به کارخانه دانش و سلامت نیز رحم نکرد.
ما بر این باوریم که دانش، مقدس است.
سلامت، حق هر انسان است.
و حمله به هر دو، جنایتی است که تاریخ هرگز آن را نخواهد بخشید.

معاونت فرهنگی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی (مفدابهشتی)