به عنوان اولین سوال بفرمایید این کار از کجا به ذهن شما متبادر شد؟

 از آنجایی که من دبیر شورای صنفی و مسئول کمیته تغذیه شورای مرکزی هستم همیشه به دنبال ایجاد نشاط و شادی برای بچه های ساکن خوابگاه بودم و با توجه به علایق خودم به طراحی و نقاشی تصمیم گرفتم از این هنر برای ایجاد نشاط و شادی در خوابگاه استفاده کنم  و چون خوابگاه  ما فاقد حیاط و فضای سبز  هست تصمیم گرفتیم با نقاشی فضا را لطیف تر کنیم. 

•  در این کار زیبا چه کسانی دخیل بودند؟

 من و دوست عزیزم شاهده مصداقی که بسیار هنرمند و با ذوق و سلیقه هستند. همچنین در این مدت تیم سرپرستی خوابگاه در تمام مراحل مشوق و پشتیبان ما بودند.

• هزینه این طرح چه مقدار بود؟

 در مقابل اتفاق خوب و نتیجه ارزنده این طرح که مورد استقبال دانشجویان قرار گرفت حتی تا جایی که انگیزه ای برای خوابگاه‌های دیگر ایجاد شد، هزینه قابل توجهی نداشت.

•  در انجام این طرح چه حمایتی از سوی دانشگاه انجام گرفت؟

 در ابتدا ما هیچ گونه حمایتی نداشتیم. ولی در خلال کار آقای سوری سرپرست اداره خوابگاه ها که در جریان کار قرارگرفتند  قول مساعدت  های لازم را دادند و حمایت معنوی نیز انجام گرفت.

• آیا حاضرین این هنر را به دانشجویان دیگر آموزش بدهید؟

 این حرکت کاملاً درونی و جوششی است نه کوششی به همین علت قابل آموزش دادن نیست. چرا که کار دل آموزش دادنی نیست.         

•  به نظر شما جای چه فضایی در خوابگاه ها خالی است؟

 از نظر من جای فضای همدلی و عمل به وعده ها خالیست ... مسئولین حتی اگر کاری از دستشان بر نمی آید حضور و در کنار بچه ها بودن کافیست.

 

خبرنگار: ریحانه رحیمی طبسی

رابط خبری مدیریت امور دانشجویی