خط قرمز

پیشنهاد می شود که در مقابل کودکان ۷ساله وقبل از آن از ارائه اطلاعات و حجم وسیعی از اخبار جلوگیری کنید.  اینکه اطلاعات آسیب زا را با کودکان زیر ۷ سال به اشتراک بگذارید اصلا فکر خوبی نیست. کودکان کوچک در تمایز قائل شدن بین چیزی  که واقعیت دارد و چیزی که تقلبی است، چیزی که دور است و چیزی که نزدیک است، چیزی که ممکن و چیزی که خیلی زیاد غیر ممکن است مشکل دارند. این از لحاظ رشدی به سطح رشد شناختی کودک بستگی دارد که آمادگی تحلیل موضوعات را ندارند.

 بعنوان مثال :آنها ممکن است اخباری که درکشور دیگر یا حتی منطقه ای دورتر اتفاق افتاده است را بشنوند، و احساس کنند که این تهدیدی برای خانواده و در همین نزدیکی است. شما باید چیزی را  که کودکانتان می توانند با آن سرو کار داشته باشند ، چه از لحاظ هیجانی و چه از لحاظ رشدی ، را انتخاب کنید ، و سپس با همدیگر به اخبار گوش کنید تا بتوانید برای آنها توضیح بدهید.

کودکانتان را دلداری داده و برایشان توضیح بدهید.

مهم نیست که شما ممکن است چقدر برای محافظت کودکانتان از شنیدن اخبار بدتلاش کنید، آنها باز احتمال مواجه شدن با آنها را دارند. آنها ممکن است پیش نمایش اخبار محلی تلویزیون را ببینند، عناوین اخبار را از رادیو بشنوند، یا حتی، اگر آنها بزرگتر باشند، هشدارهای خبری ( خبرهایی که اعلام خطر می کنند) را از روی موبایل شما بخوانند. آنها ممکن است صحبت های شما را یواشکی گوش کنند، یا در مدرسه چیزهایی بشنوند. زمانیکه این مساله اتفاق می افتد، با خونسردی و آرامش سوالهایی را از کودکان بپرسید تا متوجه بشوید چه چیزهایی آنها می دانند. سعی کنید انها را برای توضیح بیشتر ترغیب و تشویق کنید- شما ممکن است آنها را گیج کنید ، یا آنها احساس کنند بیشتر مورد تهدید قرار گرفته اند.

حواستان باشد که کودکان ۷ سال به بالا اصولا، بر این مساله که اتفاقات اخیر چگونه می تواند بر آنها اثر بگذارد تمرکز و توجه دارند.زمانیکه شما نیاز به ارائه اطلاعات به فرزندتان دارید،  این اطلاعات باید در مورد امنیت و اینکه آنها به چه کسی می توانند تکیه کنند  واضح و شفاف  باشد. آنها نیاز ندارند که بدانند کورونا می تواند زندگی مردم را وارونه کند، آنها ممکن است بیشتر مشتاق باشند در مورد گرم شدن کره زمین بدانند. آنها می خواهند بدانند که ، اگر کرونا وجود دارد، آن نزدیک خانه آنها اتفاق نمی افتد.  به فرزندتان اطمینان بدهید که در مورد اتفاقهایی که صورت می گیرد برنامه و طرحی وجود دارد، و اینکه آنها مورد محافظت قرار می گیرند." یک قدم به عقب برگردید"، قبل از به اشتراک گذاشتن اطلاعات خیلی زیاد " در آن سن ( زیر ۷ سال) ، دوباره به کودکتان اطمینان بدهید که آنها خوب خواهند بود.و اینکه به آنها اطمینان بدهید که امن هستند.

 مدل  سازی عادت های استفاده از اخبار خوب

 اخبار شبیه غذا است، و شما عادت خوب غذا خوردن را از طریق مدل سازی آن عادت ها به کودکتان آموزش می دهید. هنگامیکه شما در حال چک کردن اخبار از موبایل خود هستید در حالیکه کودکانتان در حال خوردن صبحانه هستند، تجربه خود ( آنچه از اخبار متوجه شده اید) را برای آنها شرح می دهید. البته ، نه کلمه به کلمه، اما شما توضیح می دهید که در حال خواندن اخبار هستید، و اینکه اخبار به شما کمک می کند که بفهمید در دنیا چه اتفاقی در حال رخ دادن است. در این شرایط شما می توانید توجه کودکان را به مطالبی که برای آنها مهم است جلب کنید، مثلا در  مورد کشف جدید در فضا و یا فقط در مورد برنامه کارتونی مورد علاقه آنها صحبت کنید.

  پیشنهاد می شود که والدین برای خواندن اخبار بدون حواس پرتی، یک زمان معمولی را انتخاب کنند روی صندلی یا مبل بنشینند و اخبار را بخوانند و بر روی آنها تمرکز کنند. آنها ناظران دقیق تمام عکس العملهای شما بخصوص واکنشهای هیجانی هستند.

و به خاطر داشته باشید که در سال ۲۰۲۰، اخبار ممکن است تمامی نداشته باشد، اما شما هنوز نیاز به مدیریت  کردن دارید. " اگر شما دائما بمباران خبری می شوید، پایگاه خبری خود را تغییر بدهید، شما تحت تاثیر قرار خواهید گرفت ( گیج خواهید شد). این در اختیار و کنترل ما است که بگوییم : " من امروز به اندازه کافی خبر داشته ام. من نیاز دارم که امروز فقط با فرزندم وقت بگذرانم".

یاد آوری : کودکان می توانند  از انرژی شما استفاده کنند ( انرژی شما بر روی آنها تاثیر می گذارد)

حواستان باشد، حتی کودکان خردسال شما هم می توانند واکنشهای هیجانی منفی شما را درک کنند. شما ممکن است شاهد یک اتفاق بد در محل کارتان باشید یا خبر بدی را به اطلاعتان رسانده باشند.کودکان در حال تماشا کردن هستند ، از زمانیکه جنین هستند، آنها در حال تجربه کردن واکنشهای هیجانی شما هستند.  همچنین کودک نوپا، به عکس العمل و  تن صدای شما توجه می کنند.

اگر شما در حین بازی کردن خبر بدی را بشنوید این خبر قطعا بر روی شما اثر می گذارد، شرایط را با ساده ترین واژه ها توضیح بدهید. در چنین شرایطی کودک می پرسد " چه اتفاقی افتاده است ؟" " چه اتفاقی افتاده است؟". و من می گویم‌: یک نفر آسیب دیده است که ما او را نمی شناسیم. توضیح دادن منبع استرس همچنین به کودک این اطمینان را می دهد که مشکل از آنها نیست.

زمانیکه آنها آماده هستند: بررسی کردن رسانه های دوستدار کودک

در حالیکه کودکان شما ممکن است هنوز برای روزنامه های روزانه یا اخبار سر شب خیلی کوچک باشند ، اما آنها ممکن است برای فرو رفتن عمیق تر در عناوین خبری آماده باشند. امروزه پادکست پیشنهاد خوبی است .این پادکست میتواند در مورد واقعه اخیر شیوع ویروس کرونا باشد.این پادکست باید به نحو ماهرانه ای از دید کودک گفته شود ، یا شما می توانید از دید کودک در آن کند و کاو کنید. صدا و لحن پادکست ها از اخبار متفاوت، آرامتر و کنجکاوانه تر است.

همچنین این مساله یک فرصتی در اختیار کودکان قرار می دهد که بتوانند سواد رسانه ایی خود را بهبود ببخشند. شما میتوانید از کودکانتان سوال کنید که آنها چیزی را که در حال خواندن یا گوش دادن آن هستند، چگونه درک میکنند وتا چه حددرست است؟

در آخر ، اگر یک خبری آنها را مضطرب کرد، آنها را تشویق کنید که نسبت به اضطراب خود واکنش نشان بدهند.در یک دفترروزانه افکار و احساسات خود را یادداشت کنند( کودکان ۸ سال به بالا). 

 

به کوشش: مرکز مشاوره دانشجویان دانشگاه