بغض‏های ریشه‏ دار در بقیع روح انسان خیمه زده است.

دقایق غم را اشک‏های ما قطره قطره دنبال می‏ کند.

چه فصل متروکی است پاییز اندوه؛ اما تا روزگار دنیا هست، گریزی از مرور سطور این فصل نیست.

امروز، کتاب دانش، مرثیه ‏هایی در دل دارد که هر کدام جگرسوز است و پر خراش. خاک بقیع، بوی آسمانی دانش را می‏ پراکند.

نام بقیع که می‏ آید، یادی کبود در آغوش غزل‏های ما می‏ ماند.

نام بقیع که می‏ آید، چشمه‏ های بی ‏اختیار اشک، از صفحات تاریخ جاری می‏ شود.

امروز، گاه سفر به مکتب احادیث «صدق» با چشمان اشکبار فراق است.

امروز، اشک‏های قلم، نماینده قطعه‏ های غمزدگی است.

در وادی پر از اشتیاق دانایی، ضجه و شیون منتشر است.

موج موج شانه ‏ها می‏ آیند، رو به روی دریا تباری که نامش «صادق» است تا ترجیع‏ بندهای تلاطم را بسرایند. امروز دوبیتی‏های «وا اماما»، زمزمه بقیعستان دل است.

« سالروز شهادت امام ششم شیعیان امام جعفر صادق علیه السلام تسلیت باد»