به نام خدا

دیدی که دوام شب بسی کوتاه است؟
دیدی که سحر از پی شب، در راه است؟
آن عیسی ِ ما که زنده کرد، ایران را
حقا که مسیحا دم و روح الله است

 

سرانجام تیرگی شب رفت و نور سحرگاهی رسید. وعده الهی همیشه محقق خواهد شد و اینبار یکی از ایام الله به وقوع پیوست. آری خورشید بر سرزمین ایران تابید.

امام آمد

امام آمد و زمستان را بهار کرد و چون خونی در رگ هایمان، زندگی را دوباره بر کالبد مرده امان جاری ساخت. آن مرد آمد و در دستان پر نورش پیام استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی جاری بود و به ما هدیه کرد.

امام آمد خود را به بهشت زهرا رساند و به همه یادآوری کرد که باید با لاله های سرخی که از خون شهیدان سربرآورده اند آغاز کرد. هرچند در آن بهار آزادی جای شهدا خالی بود.

امام آمد و با نگاهش کویر دلها را طوفانی و با صدایش در صور بیداری دمید.

خوش آمدی ای مرد

که آمدنت یخ های آزادی را آب و ابرهای دماوند را زایل و نور را جایگزین تاریکی کرد.

سالگرد آمدنت هر سال جوش و خروشی ست دوباره در طبیعت این سرزمین. هر سال 12 بهمن ماه نبض زمان می ایستد گویی می خواهد نظاره گر شکوه تاریخ باشد.

بهمن همیشگی ست و هر بهمن عطر لاله های دمیده از خون شهدا ما را به یاد آن مردی می اندازد که زنجیرهای استبداد را از پاهایمان گسست و آزادی را در سینه های تشنه امان دمید

از آمدنش تا پیروزی نهایی حق بر باطل 10 روز طول کشید . بازهم وعده الهی . "ولیال عشر"

پیروز شدیم و آن مرد خدایی، قدر ملت را دانست و بلافاصله گفت : من با کمک مردم دولت تعیین می کنم ....

این دهه دهه مردمی ست. شاید به همین دلیل است که پس از چهل سال هنوز هم دهه فجر دهه شادی و غرور ملتی ست که هزاران سال استبداد را پشت سر گذاشته است. امسال بلوغ انقلابیست که مرید و مرادش در کنار هم پیروزی را جشن می گیرند.

بهاران خجسته باد

                                                                  حسن دانشمند

                                                                کارشناس پورتال

                                                 روابط عمومی معاونت دانشجویی و فرهنگی