وفات الصدیقه الصغرا، حضرت زینب کبرا(س) است.
تمام ذرات عالم عزادارند و بر این غم میگریند؛ اما مثل چنین روزی فراق امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) پایان پذیرفت.

تمام ذرات عالم عزادارند و بر این غم میگریند؛ اما مثل چنین روزی فراق امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) پایان پذیرفت.
به گزارش مفدا بهشتی، زینب کبرا سلاماللهعلیها، دارای زیباترین نام و القابی است که هر کدام، گوشهای از شخصیت ملکوتی آن حضرت را نشان می دهد.
معروف است زینب یعنی زینت پدر (زین اب).
حضرت زینب (سلاماللهعلیها)، وارث فصاحت، علم، شجاعت، ایمان و قدرت مناظرهی امام علی(علیهالسلام) است و او این ویژگیها در جریان حوادث کربلا مشهود است.
ویژگی دیگر ایشان «کامله» است؛ چرا که نقصی در بهرهمندی از کمالات اخلاقی و دوری از رذایل نفسانی در او راه نداشت.
کمالات اخلاقی و شخصیت بلند ایشان موجب شدهبود تا مورد احترام امام معصوم (امام حسین علیهالسلام) باشد، بهطوری که نقل میکنند:
روزی نزد برادر بزرگوارش حضرت سیدالشهداء آمد. امام حسین(ع) در حال قرائت قرآن بود. همین که خواهر بزگوار خود را دید، دست از تلاوت قرآن کشید و در تعظیم و احترام او بهپا خاست.
بهراستی که شما نیز قهرمان کربلایید؛ چرا که بلاغتتان همچو علی(ع)، فصاحتتان همانند حسن(ع)، شهامتتان مثل حسین(ع) و حجب و حیایتان نظیر زهرا(س) است.
بانوی با صلابت آل طاها، همان که صبر وامدار بردباریاش است، در کمال تقوا و عبودیت، ایمان و باور ایشان بود که وی را به میدان صبوری فرا خواند و در این آزمون سخت سربلند نمود و فرمود:«ما رأیت إلا جمیلا»
تمام عالم و کائنات گواهی و شهادت میدهند که:«کربلا در کربلا میماند، اگر زینب نبود.»
انتهای خبر
کد خبرنگار: 110217
نظر