به مناسبت دوم اردیبهشت، سالروز تولد دکتر قیصر امینپور؛
و قاف حرف آخر عشق است. آنجا که نام کوچک من آغاز میشود!
دکتر قیصر امینپور (1338خ. گتوند خوزستان-1386خ. تهران) شاعر و پژوهشگر معاصر و دکترای زبان و ادبیات فارسیست.

دکتر قیصر امینپور (1338خ. گتوند خوزستان-1386خ. تهران) شاعر و پژوهشگر معاصر و دکترای زبان و ادبیات فارسیست.
به گزارش مفدابهشتی- سال ۱۳۵۷در رشتهی دامپزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد؛ اما پس از مدتی از تحصیل در این رشته انصراف داد. اما سال ۱۳۶۳بار دیگر به دانشگاه تهران راه یافت و این بار در رشتهی زبان و ادبیات فارسی موفق شد تا مقطع دکترا فارغ التحصیل شود و از پایاننامهاش در سال ۱۳۷۶با راهنمایی دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی و با نام «سنت و نوآوری در شعر معاصر» دفاع کند.
قیصر امینپور از سال ۱۳۵۸از جمله شاعرانی بود که در شکلگیری و استمرار فعالیتهای واحد شعر حوزهی هنری تا سال ۱۳۶۶تأثیرگذار بود. او در سال 1366 مجلهی «سروش نوجوان» را منتشر کرد و در سال 1367 دبیریِ فصلنامهی «هنر»، و مدیریت «دفتر شعر جوان» را برعهده گرفت. از همین سال تدریس را در دانشگاه الزهرا آغاز کرد. سپس سال ۱۳۶۹در دانشگاه تهران به تدریس پرداخت. وی همچنین سال ۱۳۶۸موفق شد جایزهی نیمایوشیج، موسوم به «مرغ آمین بلورین» را کسب کند، و سال ۱۳۸۲به عضویت پیوستهی فرهنگستان زبان و ادب فارسی درآمد.
امینپور سال 1379، یکی از شاعران برتر ادبیات دفاع مقدس شناخته شد و در 1385 در بخش آیینی برگزیدهی جشنوارهی بینالمللیِ شعر فجر گردید.
دکتر قیصر امینپور یکی از موفقترین شاعران معاصر پس از انقلاب اسلامیست که توانست استعداد خود را هم در حوزهی شعرهای عروضی، هم نیمایی، هم سپید به اثبات برساند. از دفترهای شعر اوست:
در کوچهی آفتاب (1363) شامل رباعی و دوبیتی، تنفس صبح (1363) شامل غزل و شعر نیمایی، مثل چشمه، مثل رود (1368)، آینههای ناگهان (1373)، به قول پرستو (1375)، گلها همه آفتابگردانند (1380)، دستور زبان عشق (1386)، و منظومهی ظهر روز دهم (1365). از پژوهشهای ادبی اوست: سنت و نوآوری در شعر معاصر (1382) شعر و کودکی (1385).
شعرهای امینپور از نظر بلاغی ارزشمند است و بر ظرفیتها و توانمندی زبان فارسی افزوده است. او توانسته ویژگیهای سبکی و بلاغی شعر کلاسیک و شعر نیمایی را در شعرهایش تلفیق کند. یکی از عواملی که درنهایت، باعث برجستگی سبکی اوست، نوآوری در بلاغت و درک انتظار مخاطبان امروز از شعر است.
وی پس از سانحهی رانندگی در سال ۱۳۷۸همواره از بیماریهای مختلف رنج میبرد و دو عمل جراحی قلب و پیوند کلیه را پشت سر گذاشت و سرانجام در ۴۸سالگی درگذشت.
پیکر او در زادگاهش گتوند و در کنار مزار شهدای گمنام این شهرستان بهخاک سپرده شد.
میدان شهرداری منطقهی ۲تهران واقع در محلهی سعادتآباد، اکنون «قیصر امینپور» نامگذاری شده است.
انتهای خبر
کد خبرنگار: 110215
نظر