آیا در دوره های پیشین جشنواره فرهنگی هم شرکت داشتید؟ حائز رتبه هم شده بودید؟

اولین شرکت بنده در جشنواره فرهنگی سیمرغ در زمینه کاریکاتور به سال 1390 بر می گردد که آن زمان حتی کار من به مرحله منتخبین نیز نرسید، ولی گاهنامه طنز ما که من کاریکاتوریست آن بودم، سوم شد و بعد از سالیان مجدد در نهمین دوره در این جشنواره شرکت کردم که رتبه دوم کاریکاتور از بین شرکت کنندگان و کادر علوم پزشکی را دریافت کردم.

چه مدت است که در رشته مورد نظر فعالیت می کنید؟ چگونه به آن علاقمند شدید؟

از دوران تحصیل دبیرستان و پیش دانشگاهی گرایش به هنر کاریکاتور داشتم ولی در مقطع کارشناسی به واسطه همکاری با گاهنامه طنز کلاغ، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، حرفه ای تر به این هنر پرداختم. در سال 91 عضو انجمن کاریکاتور استان اردبیل شدم و تا امروز این هنر را دنبال می کنم. علت علاقه ام به این گرایش از هنر تجسمی این بود که در دوران تحصیلی ام هیجان دانشجو ها و همکلاسی ها که  مشکلاتشان به شکل طنز کایکاتور  بیان می شد، برایم لذت بخش بود، بعد ها در جوار هنرمندان حرفه ای این هنر، لذت فراتری را درک کردم و آن این که، این هنر زبانی بین المللی هست که با نگاهی ژرف و تیز بینانه معضلات فرهنگی، سیاسی و اجتماعی را در جهت بهبود آن ها بیان کرده و به چالش می کشد.

در  جشنواره امسال، چند اثر و در چه زمینه هایی به دبیرخانه، ارسال کرده اید؟

سه اثر در رشته کاریکاتور با عنوان های « کتاب»، «صلح» و «کودک همسری»، که اثر «کتاب» به مرحله نیمه نهایی راه پیدا کرد.

 یک جمله در مورد جشنواره فرهنگی بگویید؟

حرکت فرهنگی پویا، که باعث پیوند علم پزشکی با هنر شده  است که این یعنی پرورش انسانیت و اخلاق مداری در کنار علم.

از مسئولین برگزار کننده جشنواره چه انتظاراتی دارید؟

با تشکر از مسئولین محترم جشنواره فرهنگی بین المللی سیمرغ، به نظر بنده کنار رسالت بزرگ، استعدادیابی افراد در زمینه های هنری مختلف، علاوه بر هدایای ارزشمند جشنواره، تقویت استعداد های کشف شده با گذاشتن دوره های حرفه ای برای نفرات اول تا سوم جشنواره در کلاس های اساتید به نام هر رشته در ایران می تواند تاثیرات ماندگارتری در جامعه پزشکی ما داشته باشد. چون کسی که علم پزشکی و پیراپزشکی دارد، بهتر می تواند از هنر خود در راه ارائه خدمات با کیفیت تر به روح و جسم بیماران بهره ببرد. مثلاً  هنر کارتون و کاریکاتور بهتر می تواند معضلات بهداشتی و فرهنگی را به تصویر بکشد و یا موسیقی و نمایش از زبان یک پرستار، ماما و یا پزشک بهتر می تواند بیان شود؛ پس هر چقدر هنر این عزیزان بعد از استعداد یابی تقویت شود، جامعه پزشکی ما غنی تر و انسانی تر خواهد بود.

به نظر شما برگزاری این جشنواره چه تأثیری در ارتقاء روحیه فرهنگی دانشجویان علوم پزشکی دارد؟

از نظر بنده هنر یعنی تلطیف روحیه انسانی؛ و زندگی در جهان کنونی بدون هنر، به سختی قابل تحمل است. از طرفی با توجه به مسوولیت سختی که به دوش گروه پزشکی است، گریز زدن به کارهای هنری باعث تسکین روحی و بالارفتن انگیزه خدمت به نیازمندان و بیماران می شود.

 

مصاحبه: آهو ضرغامی

کارشناس روابط عمومی