به گزارش روابط عمومی معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه به نقل از خبرگزاری فارس از تبریز بحران دریاچه ارومیه، از حوالی سال 85 به طور جدی، آغاز، و بر اساس مستندات، تا سال ۲۰۱۵ میلادی، حدود ۸۰ درصد از مساحت آن خشک شد. برخی گفته‌اند دلیل اصلی‌اش سدسازی‌های بی‌رویه دهه70 است، بعضی، حفاری‌ غیرقانونی چاه‌ها در سی ‌چهل سال اخیر را عامل اصلی دانسته‌اند و برخی هم پروژه‌های عمرانی پیرامون دریاچه را. دلیل بحران، هر چه که باشد، نتیجه‌اش مشخص است: اختلال جدی در زندگی روزمره چند استان غربی.

دریاچه ارومیه برای مردم آذربایجان، فقط یک موهبت طبیعی نیست؛ مردمی که بخشی از خاطرات دیرین خود را از امواج و ساحل این دریاچه دارند؛ طبیعی است که با دیدن تصاویر ماهواره‌ای دریاچه، غصه‌دار شوند.

دولت، از آغازین روزهای مسئولیت اجرایی ـ و حتی پیش از آن ـ دریاچه ارومیه را به عنوان یکی از دو وعده کلان خود در استان‌های شمال‌غرب مطرح کرده‌است. اما در تمام این سال‌ها، نحوه پاسخ‌گویی دولت به وعده‌های احیا، چندان منسجم و موثر نبوده‌است. با این حال، دریاچه به لطف خدا و با بارندگی‌های زیاد روزهای اخیر، کمی از روزهای بحرانی خود فاصله گرفته‌است؛ تا جایی که به گفته مدیر دفتر استانی ستاد احیای دریاچه ارومیه، تراز دریاچه، 31 سانتی‌متر و وسعت آن، ۳۵۲ کیلومتر نسبت به مدت مشابه سال گذشته بیشتر شود.

همین باعث شده، استاندار آذربایجان‌شرقی همراه چند مدیر دیگر، راهی سواحل این دریاچه شود و یکی دو عکس خاطرانگیز هم با حال نسبتاً خوب دریاچه بگیرد. پورمحمدی در بازدید از تاثیرات رحمت الهی، گفته «موفق به تثبیت وضعیت دریاچه در سال ۹۶ شدیم.»

این در حالی است که بهمن سال پیش، رئیس سازمان محیط‌زیست کشور، در مصاحبه‌ای گفته بود: «طبق برنامه نمی‌توانیم بگوییم که دریاچه ارومیه در سال 1404 به تراز اکولوژیکی خود بازمی‌گردد چرا که عقب‌ماندگی داریم.» وی همچنین در همان روزها، در مصاحبه‌ دیگری، با بیان اینکه دریاچه ارومیه با بودجه سنواتی احیا نمی‌شود، استقراض از خارج را راهکار تامین منابع مالی مورد نیاز ستاد احیای دریاچه عنوان کرده بود.

معاون حفاظت و بهره‌برداری شرکت آب منطقه‌ای آذربایجان شرقی نیز گفت: امروز تراز اکولوژیکی دریاچه ارومیه به ۱۲۷۱.۰ متر رسیده که این میزان نسبت به سال ۹۱ یک سانتی متر نیز افزایش داشته است.

حال باید پرسید، با وجود اینکه مسئول تخصصی محیط زیست در دولت، چنین دیدگاه صریحی در مورد وضعیت دریاچه ارومیه دارد، مقامات محلی و استانی، چه اصراری دارند که  برنامه‌های اجرایی را تاثیرگذار و احیاکننده جلوه دهند؟

وانگهی، تا جایی که به خاطر داریم، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها، همیشه از باران نیسان‌های بهاره سخن گفته‌اند. بنابراین به جرات می‌توان گفت، بهبود نسبی وضعیت دریاچه ارومیه، تنها به خاطر همین دوره گذار است و ربطی به اقدامات اجرایی و برنامه‌های مدیریتی ندارد.

بد نیست بدانید بر اساس گزارشی که سازمان جهانی هواشناسی به تازگی منتشر کرده، سطح آب دریاها در تمامی جهان افزایش یافته و حتی دبیرکل سازمان ملل متحد گزارش سازمان جهانی هواشناسی در این باره را نگران‌کننده خوانده‌است؛ با این حال، در هیچ جای دنیا، مسولان، این قبیل پدیده‌های طبیعی را به نام خود نمی‌زنند.

 متولیان احیای دریاچه ارومیه، اگر واقعاً برنامه تاثیرگذاری در این خصوص دارند، باید به فکر ثبات این وضعیت باشد تا با آغاز دوره تبخیر تابستان، دریاچه مجدداً پس‌رَوی نکند.