محمود فرشچیان متولد چهارم بهمن 1308 در شهر اصفهان، در کنار مسجد شاه و عالی‌قاپو و چل‌ستون و کاشی‌های آبیِ عهد صفوی دیده به جهان گشود. بسیاری از آثار وی را دولت ایران در سال های مختلف به سفیران و وزیران کشورهای خارجی اهدا کرده‌است.

به گزارش مفدابهشتی- از هفت‌سالگی محمود با نقش‌های قالیِ ایرانی آشنا شد که پدرش در کار تولید و تجارت قالی، بازرگانی سرشناس بود. شانزده ساله بود که هنرستان هنرهای زیبای اصفهان رفت که مدیر آن زمانش عیسا بهادری از شاگردان برجسته‌ی کمال‌الملک بود. اسرار رنگ و ابزار نقاشی و شناخت طرح‌های ملهم از کاشی‌کاری‌های بناهای تاریخی اصفهان را در همین دوران آموخت و چنان در کار سرامیک‌سازی توانمند شد که بهادری در سال 1328 یکی از گلدان‌های ساخت دست محمود را به آرتور پوپ هدیه داد.

محمود فرشچیان برای ادامه‌ی شناخت هنر نقاشی راهی اروپا و آمریکا شد. بدین منظور، به کتاب‌خانه‌ها و موزه‌های بزرگ جهان، ازجمله: کتاب‌خانه‌ی ملی پاریس، موزه‌ی بریتانیا، گالری فریر واشنگتن، موزه‌ی متروپولیتن نیویورک و دانشگاه هاروارد رفت تا از گنجینه‌های این مراکز بهره‌ها ببرد.

از همان سال 1328 محمود فرشچیان به برپاییِ نمایشگاه آثارش همت گماشت و تاکنون در اغلب کشورهای جهان نمایشگاه نقاشی برگزار کرده‌است.

از هجده‌سالگیِ نقاش با تابلوی مشهور «گل آدم بسرشتند» (برگرفته از غزلی از حافظ) تا تابلوهای «آسمان چهارم» و «شام غریبان» در 86سالگی همگی از آثار برجسته‌ی هنر نگارگریِ ایرانی به شمار می‌رود.

وی در مکتب نگارگریِ ایرانی و مینیاتور با بهره‌گیری از تکنیک‌های جدید سبکی نو پدید آورد که بر گستره‌ی نقاشی ایرانی افزود. استاد فرشچیان برای آن‌که استقلالی به این هنر بدهد، زندگی جدیدی بدان بخشید، که با هم‌زیستی تاریخ و شعر و ادبیات شکل گرفت. اغلب آثار وی یا برای بیتی و غزلی سروده شده، یا نامی شعرگونه دارد، یا مخاطب اثر را با شعری شگفت‌آور روبه‌رو می‌کند. مانند تابلوهای:

بهار می‌آید، هیچ پیری چو پیر شیدا نیست، بازشگت اسب شاهوار و بی‌سوار و خونین، چنان بخوان که تو دانی.

نقاشی‌های نوآورانه‌ی او، پویا، گسترده، پرشور، و در تلفیقی جذاب از سنت و مدرنیته هستند.

از برترین ویژگی‌های نگارگریِ استاد فرشچیان، شور عواطف، خلاقیت، نقش‌های درحرکت، آفرینش فضاهای دایره‌یی ویژه، خطوط نرم و قدرتمند و آفرینش رنگ‌های مواج هستند.

از جمله افتخارات و جوایز این استاد:  سال 1337 مدال طلای جشنواره‌ی جهانیِ هنر کشور بلژیک، مدال طلای آکادمی هنر ایران در سال 1352، نشان درجه یک هنر ایران در سال 1372 و چهری ماندگار سال 1380 ایران است.

 

کد خبر191845