چهارم بهمن ماه 1285 زادروز بنیان‌گذار «گروه فنی هدف»، «دانش نامه فارسی»، مصحح «تقویم ایرانی» و از پایه‌گذاران آموزش نوین در ایران، در تهران است. او ریاضی‌دان، گاه‌نگار و پژوهشگر تاریخ علم است.

به گزارش مفدا بهشتی- احمد بیرشک خود گفته‌است: «اگر شما معلمی کرده باشید، می‌دانید که معلم پرچانه می‌شود. بنده هم حدود 60-50 سال معلمی کرده‌ام.»

در کودکی به سبب شغل پدر در باجیگران شهرستان قوچان استان خراسان ساکن بود. وی نزد پدر آموزش‌های پایه، هم‌چنین زبان فرانسه را فرا گرفت و پس از پایان دوره‌ی دبیرستان به دارالمعلمین عالی در رشته‌ی ریاضیات وارد شد.

او در مدت تحصیل دوره‌ی تحصیل در دانش‌سرای عالی با استادانی چون غلام‌حسین رهنما، بدیع الزمان فروزان‌فر، دکتر رضازاده‌ی شفق، دکتر لویی لونگ، گابریل یاریئر آشنا شد و از آن‌ها بهره برد.

احمد بیرشک سال 1321 رییس دانشگاه تهران شد و در سال 1322 مقاله‌ی معروف «نقد قانون دانشگاه» را نوشت.

دکتر بیرشک در سال 1324 پس از کناره‌گیری از ریاست دانشگاه به تدریس در دانشگاه پلی‌کلینیک (امیرکبیر کنونی) و دانش‌سرای عالی مشغول شد.

خدمات فرهنگیِ استاد بیرشک یکنواخت و تک‌ساحتی نیست. وی تنوع و کثرت شگفتی در نوع فعالیت داشت. وی با تألیف و ترجمه‌ی بیش از صد اثر علمی و پژوهشی و پایه‌گذاریِ مؤسسه‌های فرهنگیِ پایدار و گسترده و پرباری مانند «هدف» از پیش‌گامان آموزش و فرهنگ در این دیار به شمار می‌آید.

هم‌چنین در سال 1370 بنیاد دانشنامه‌ی بزرگ فارسی را برپا کرد، و تا سال 1377 ریاست آن را برعهده داشت. در همین سال لوح قدردانی از ریاست جمهوری در جایگاه استاد نمونه از دانشگاه شهید بهشتی، و دکترای افتخاری ریاضیات را دریافت کرد. وی علاوه بر دانش‌نامه‌ی بزرگ فارسی، در تألیف دانش‌نامه‌ی ایرانیکا، فرهنگ کامل انگلیسی - فارسی تألیف عباس و منوچهر آریان‌پور، فرهنگ‌نامه‌ی کودکان و نوجوانان و دانش‌نامه‌ی ایران و اسلام همکاری داشته است.

دکتر بیرشک در تقویم خود برخلاف تقویم‌های پیشین از دوره‌های 33 ساله (هفت دوره‌ی 4 ساله و یک دوره‌ی 5 ساله) تشکیل نشده، بلکه از دوره‌های 2820 ساله تشکیل شده است، که هر دوره به زیر دوره‌های 128 یا 132 ساله تقسیم می‌شوند.

دکتر احمد بیرشکسال 1381 در 95 سالگی دار فانی را وداع گفت.