چه انگیزه ای سبب شد تا شما به صورت جدی پیگیر مسابقات و فعالیت های قرآنی باشید؟

به طورکلی مسابقات، عرصه‌ی رقابت فعالان حال حاضر در یک زمینه تخصصی را به وجود می آورد، جذابیت های گوناگونی وجود دارد که یک فرد را به میدان رقابت سوق می دهد. از شناخت افراد فعال و متخصص در آن زمینه خاص در حال حاضر گرفته تا سنجش جایگاه خودمان میان این افراد، یافتن رفقای هم فرهنگ و هم فکر و چشیدن لذت رقابت در عین رفاقت در میان این جمع های دوست داشتنی که عطر خوش دوران و فضایی که از کودکی در آن تربیت شدیم را دوباره به مشام می رساند. چشیدن شیرینی این مفهوم که فضای قرآنی کشور هنوز هم پابرجا و پویاست و جدای از تمامی این مسائل معتقدم انسان باید در زندگی اتصال خود به آستان قرآن کریم و فضاهای مرتبط با این دستگاه عظیم را به هر بهانه ای حفظ کند و مسابقات نیز نمونه ای از همین بهانه هاست و شمع همه این محافل همین مسئله انس با قرآن کریم است.

• آیا در دوره های پیشین هم شرکت داشتید؟ سطح این دوره از مسابقات را چگونه ارزیابی می کنید؟

بله، من توفیق شرکت در ادوار قبلی مسابقات را داشتم و به لحاظ سطح کیفی و فنی مسابقات، چه از طرف شرکت کنندگان و چه از طرف تیم برگزار کننده هرساله شاهد رشد چشمگیری بودیم و امسال هم به تبع همین روند شاهد حضور اساتید تراز اول در تیم داوران و شرکت قاریان و حافظانی بودیم که بعضاً در سطوح بالای مسابقات اوقاف نیز صاحب رتبه هستند.

• به نظر شما برگزاری این مسابقات چه تاثیری در نشر فرهنگ قرآنی در جامعه دانشگاهی دارد؟

فضای مسابقات خارج از صحنه ی رقابت مجال دیدار عزیزان فعال در این زمینه در دانشگاه های مختلف را فراهم می آورد که به طور قطع این خود مایه برکت است. انتقال تجربیات مختلف در زمینه فعالیت های قرآنی، شکل گیری همکاری های آینده، گعده های مختلف در ایام مسابقات که متشکل از افراد هم دغدغه است و موارد بی شمار دیگر از این دست، همگی سبب پیشبرد اهداف عالی فرهنگ قرآنی است.

• فکر می کنید شخص شما چگونه می توانید به گسترش فرهنگ قرآن در دانشگاه کمک کنید؟

نظر شخصی من درباره گسترش فعالیت های قرآنی در دانشگاه(و حتی دیگر فضاهای اجتماعی) صرفاً پرداختن به کار تشکیلاتیست و برای این نظر دلایل متعددی دارم. تجربه چند ساله مشارکت در فعالیت های قرآنی در سطوح مختلف از قبیل فضاهای دانشگاهی و دانش آموزی و ... به من اثبات کرد تنها راه حل، کار تشکیلاتی کردن ست. سووالی که باید از خودمان بپرسیم همین است که آیا قرآن به عنوان کامل ترین خط مشی زندگی بشریت از آدم تا خاتم مستحق این مسئله نیست که یک ارگان کاملاً شکل گرفته به صورت یک تشکل منظم فعالیت های مرتبط با این موضوع را ساماندهی کند؟ تشکل که وجود داشته باشد تمامی افراد با هر توانایی و استعدادی بالاخره در گوشه ای از کار، جایگاه خدمت رسانی خود را پیدا می‌کنند. تشکل که باشد با رفتن یک فرد، یک رئیس، یک معاون یا یک مسئول تمام یا بخش اعظمی از ماهیت وجودی کار قرآنی به تغییر یا حتی تعطیلی نمی‌کشد. تشکل که باشد تصمیمات و اقدامات سلیقه ای محدود می‌شود و شاهد اتلاف بودجه ها نمی شویم.که الحمدلله این مسئله در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با پیگیری و مساعدت مسئولین محترم در چند سال اخیر تغییرات بسیار ارزنده ای کرده است که امید به تداوم آن ها داریم. اما مسئله بعدی در گسترش این فرهنگ متعالی، تبلیغ عملی ست. فردی که اهل قرآن است باید با صحت «رفتار» خود باعث جذب دیگران به این ایدئولوژی شود. به نظرم جامعه امروزی به ویژه در جمعیت جوان، کشش دیالوگ های تکراری و طوطی وار را ندارد. آن میزان که عمل اثر می‌کند؛ حرف های تکراری اثر ندارد. بچه های قرآنی باید با زندگی روزمره شان هم مبلّغ کلام وحی باشند.

• هر مراسم و جشنواره ای دارای محاسن و معایب است. دیدگاه انتقاد شما نسبت به این جشنواره چیست؟

این جشنواره هم دارای محاسن و هم دارای معایبی ست و در پرسش های قبلی تا حدودی از محاسن این رویداد یاد کردم. اما از معایب آن، این که متأسفانه مدتی است که شاهد آن هستیم این مسابقات و امثال این جشنواره ها از دید برخی مسئولین و مدیران تمام هم و غم یک سال فعالیت قرآنی شده است. رویداد های این چنینی هم فرصت اند و هم تهدید! تهدید از آن جهت که در نگاه برخی عزیزان مسئول و مدیر، فعالیت قرآنی بیشتر و بهتر یعنی چه کسی جشنواره بیشتری برگزار کرد! چه کسی پذیرایی شکیل تری داشت! چه کسی هتل بهتری اجاره کرد و ...

اما باید توجه کنیم فعالیت قرآنی موثر، یعنی کدام فعالیت قرآنی فضای دانشگاه را قرآنی تر کرد! کدام فعالیت، فضای قرآنی دانشگاه را پرشورتر و پر مخاطب کرد. مسابقات و همایش ها به خاطر سر و صدا و زرق و برق زیادی که دارند گاهی باعث می‌شوند مسیر گم شود. صحبتم این نیست که این جشنواره ها حذف شوند! خیر، هرچیزی در جایگاه و چارچوب خود کاربردهایی دارد. صحبتم این است نباید به همین چند روز دورهمی و رقابت سالیانه بسنده کرد! وقتی شاهد آن هستیم که در مسابقات سراسری از فلان دانشگاه که از لحاظ علمی جزو سه دانشگاه برتر کشور است در نهایت پنج نماینده برای شرکت در این رویداد اعزام می‌شود یعنی غفلت کردیم! یعنی فضای قرآنی دانشگاه داغ نیست. اصل در برگزاری مسابقات و زرق و برق بیشترش نیست، باید درک کنیم مسابقات ویترین کار است.

•  چه انتظاراتی از مسئولین فرهنگی دانشگاه دارید؟

انتظار ما این است که مسئول، نسبت به گسترش فرهنگ قرآنی از همه دغدغه مند تر باشد. دانشجوهای دغدغه مند را به کار بگیرد. دانشجو را محرم بداند، شفاف کار کند و به دانشجویان اعتماد کند. در اتاق های فکر برای دانشجویان جایگاه قائل شود. به نظرم مسئولین باید قبل از همه به این درک رسیده باشند که با قرآن می‌توان یک دانشگاه را با تمام پیچیدگی های مدیریتی اش مدیریت کرد. در زمان دفاع مقدس با عمل به دستورات قرآن یک جنگ جهانی مدیریت شد. حرف بسیار است، اطاله کلام نمی کنم، بگذریم...

•  سخن پایانی اگر دارید بفرمایید.

ابتدا تشکر می کنم از فرصتی که در اختیار اینجانب قرار گرفت و آرزوی تأیید و توفیق روزافزون برای تمامی دست اندرکاران آستان قرآن کریم دارم. به عنوان کلام آخر اشاره می کنم به تفسیر زیبا و راه گشا از استاد عزیز معارف در دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی، از آیه‌ی شریفه‌ی «لا یُکَلّفُ اللّهُ نَفْساََ الّا وُسعَها»، که قبل از همه تلنگر دوباره ای به خودم باشد و بعد از آن هدیه ای به مخاطبان. ایشان می فرمودند نگرش به مفهوم این آیه از دو جهت به نظر صحیح می آید و طبق این آیه وسع و وظیفه ما با همدیگر ارتباط مستقیم دارند و قالب افراد معتقدند باید وسع خود را بشناسیم تا میزان وظیفه مان مشخص شود. حال آنکه انسان های برتر کسانی هستند که ابتدا به دنبال این می‌روند که وظیفه خود را بشناسند. وظیفه که پیدا شد با تمام قوا وسع مورد نیاز انجام وظیفه شان را جستجو می‌کنند. اگر پیدا نشد باز هم می‌گردند. اگر باز هم پیدا نشد از کرامت خداوندی آن را مسئلت می‌کنند که هم کریم است هم رحیم و هم رحمان. سلامت، وقت، عمر، ارتباطات اجتماعی، موقعیت خانوادگی، مهارت های ما، همه و همه وسع ما هستند. نگاهمان که این گونه شد آن وقت است که کارایی ما چندین برابر می شود. انسان وظیفه شناس بهانه جویی نمی‌کند. پس در مسیر کار کردن برای خدا وظیفه شناس باشیم. ولی عصر برای ظهورش انسان هایی وظیفه شناس می‌خواهد نه وسع شناس هایی بهانه جو.

مصاحبه: حسن دانشمند

روابط عمومی معاونت دانشجویی و فرهنگی