در پاریس سال 1935 برای دانشجوی ممتاز پزشکی شدن، راه دراز و دشواری کنکورهای بیمارستانی و اکسترنا و به‌ویژه انترنای بیمارستان‌های پاریس نیاز بوده‌است. اما محمد قریب این مسیر را به‌خوبی و با موفقیت گذراند.

به گزارش مفدابهشتی- دکتر محمد قریب در تهران 1288 به دنیا آمد، در تهران دیپلم گرفت. برای آموزش پزشکی به فرانسه رفت. و سال 1938 از دانشکده‌ی پزشکیِ پاریس مدرک دکترای خود را دریافت کرد. یک سال بعد یعنی 1317 به تهران بازگشت و در دانشکده‌ی تازه‌تأسیس پزشکی دانشگاه تهران استاد بیماری‌های کودکان شد و ریاست بخش مربوط به کودکان را بر عهده گرفت.

وی ابتدا در بیمارستان رازی به اداری بخش کودکان مشغول شد و بعد از آن به بیمارستان هزارتختخوابی رفت و بخش کودکان آن بیمارستان را  دایر  کرد. سال ۱۳۱۹کتاب «بیماری‌های کودکان» را به چاپ رساند که سال ۱۳۳۵با همکاری دکتر اهری و اطلاعات جدید تجدید چاپ شد.

دکتر محمد قریب سال ۱۳۲۱نشان عالی دولت فرانسه را دریافت کرد و سال ۱۳۵۰عضو هیأت مدیره‌ی انجمن بین‌المللی بیماری‌های کودکان شد. هم‌چنین در آخرین سال‌های زندگی، نشان درجه‌ی اول فرهنگ از وزارت آموزش و پرورش را دریافت کرد.

یکی از کارهای وی پس از بازگشت به ایران، پایه‌گذاریِ مرکز انتقال خون است. نخستین تعویض خون را در حدود 45 سال پیش ایشان انجام داد.

او که در حین فعالیت علمی، فعالیت سیاسی و اجتماعی نیز داشت، پس از واقعه ۲۸امرداد ۱۳۳۲به دنبال امضای یک بیانیه به همراه ۱۰تن دیگر از اعضای هیأت علمی دانشگاه مانند مهندس بازرگان، دکتر سحابی و دکتر نعمت‌اللهی از دانشگاه اخراج شد.

زندگی‌نامه‌ی شادروان دکتر محمد قریب، در مجموعه‌ی تلویزیونی به نام «روزگار قریب» به کارگردانیِ کیانوش عیاری و بازی خوب مهدی هاشمی سال 1386 به نمایش درآمد که گویای شخصیت ارزنده‌ی او بود.

دکتر قریب سرانجام در سه‌شنبه اول بهمن ماه 1353 در ۶۵سالگی و در بیمارستان مرکز طبی کودکان، محل خدمت خود درگذشت. پیکر او را به شهر قم منتقل کردند. آیت الله مرعشی نجفی بر پیکر بی‌جانش نماز خواند و در گورستان شیخان قم، نزدیک آرامگاه پدرش به خاک سپرده شد.